เกือบจะ 11 โมงล่ะ เมื่อวานเรายังจำอะไรดีๆ ได้ แต่ตอนนี้มันคงไม่เหลือไว้อีกแล้วละ
ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆ ที่มีให้กัน สิ่งไหนดีเราจะจำ สิ่งไหนที่ไม่ดีเราจะพยายามไม่จำ
เมื่อวานไม่ได้กินข้าวล่ะ มันไม่หิววเลยสักนิด T^T มากินอีกทีตอน ตี 2 ละ เฮ้อ. . .
อีก 10 นาที ตี 1 เราได้รับสายจากเค้า คิดว่าคงเป็นสายสุดท้ายแล้วล่ะ ที่เราจะได้คุยกัน
ต่อจากนี้ เรายอมรับนะว่าเราก็ผิดเองที่พูดไปแบบนั้น มันอาจจะทำร้ายจิตใจ เทอ ก็ตาม
นั้นมันอารมณ์ชั่ววูบที่พูดไปอย่างงั้น แต่เราก็ขอโทดแล้วนินา ก็ไม่เป็นไรถ้าไม่ยกโทดให้
เราควรห่างกันสักพัก . . . . หรือไม่ก็ ระยะยาวเลยล่ะมั๊ง เฮ้อ . .. ไม่อยากจะคิดเลยนะว่า
คนที่เรารักเค้า เค้าจะทำร้ายเราแบบนี้ เคยเจ็บ เคยปวด เคยให้อภัย ตอนนี้คงสายไปแล้วล่ะ
เราควรไปหาคนที่เค้ารักเราดีกว่าไม๊ . . . . ??
วันเวลาเก่าที่ดี เรายังจำได้แต่ตอนนี้คงไม่เหลืออีกต่อไป
เมื่อวานเราล่ะที่ผิดเอง ทิ้งเธอไป แหง่วว ก็นะ
นั่งรออยุ่ในร้านหมอ ตั้งนานแน่ะ ว่าจะไปซื้อของขวัญให้เพื่อนกัน
คงไม่ได้เลือกกันแล้วล่ะ แบบนี้ท่าทางจะนานหายว่ะ เบื่อๆๆๆๆๆ
พยายามไม่คิดอะไรอ่ะดีที่สุด ตอนที่เทอพูดมาอาจจะเจ็บอยุ่นิดๆ
แต่ตอนนี้มันเฉย ไปแล้วล่ะ ไม่รู้ทำไม
**อยากจะทำไรก็เชิญตามสบายนะ เราคงไม่ขัดเทอหรอก ไม่ทักเฉยไปแบบนี้เราว่านะ
ทำเป็นไม่รู้จักกันเลยดีกว่าไม๊ ต่อไปนี้เราไม่รู้จักชื่อเทออีกแล้วววววว งือๆ ปล่อยไปตามใจของเทอ **
นานา* ขอบคุงง้าบบบบ T^T
ชีวิตเราจะมีแต่สิ่งดีๆ ใกล้ถึงวันเกิดเราแล้วล่ะ หุหุ
ยิ้ม สิเนอะ _____* ^^ เริงร่าเหมือนเดิม ฮิฮิ หุหุ
เรายังมีอีกคนที่ทำให้เรามีความสุข ถึงจะโกด จะงอล
กันบ้าง แต่เราก็เข้าใจกันเนอะ ฮ่าๆๆ
